Επαναστατώ Στο Τίποτα.

1,00 

Kategorie:

Beschreibung

Γεννήθηκα στις 29. 6. 1943. Τον Ιούνιο του 1977 σε ηλι κία 23 ετών συνέγραψα για πρώτη φορά το παρόν μυθι στόρημα, πάνω στην εφηβεία και σαν άπειρος τότε συγ γραφέας, δεν ήξερα κι όλα αν θα γίνω συγγραφέας και αν θα έγγραφα και άλλα βιβλία, εξέδωσα για πρώτη φορά το παρόν σύγγραμμά μου εις ένδειξη τιμής και δόξας στους αθάνατους νεκρούς μας και στη μνήμη του πατέρα μου. Τότε τα γεγονότα ήταν άλλα, άλλες καταστάσεις και εγώ σαν άπειρος γραφιάς με πληγή στα στήθια αγωνιζόμουνα για το τίποτα, κατά όλων των βρικολάκων και κολάκων της πολιτικής εξουσίας γενικά.Με την πολιτική ασχολήθηκα για πρώτη φορά μετά το 1974 όταν κατέρρευσε η δικτατορία και ήρθε σαν σωτή ρας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον οποίο η οικογένειά μου ακολουθούσε και ψήφιζε, γιατί δεν μπορούσε να ακο λουθήσει τους δολοφόνους τους πατέρα μου.Η παρόν έκδοση είναι λίγο βελτιωμένη, αλλά μόνο στον πρόλογο και όχι στο κυρίως μυθιστόρημα.Σήμερα δεν με ενδιαφέρουν οι τυχόν αντιδράσεις και ειδι κά αυτών που είπαν τότε το 1977, ότι καλό είναι το βιβλί ο, αλλά έχει πολλά αυτοβιογραφικά μηνύματα μέσα στις σελίδες του και εγώ απαντάω εις αυτούς τους είρωνες και τους υποκριτές ότι, ο συγγραφέας που θα γράψει ένα μυ θιστόρημα τελείως φανταστικό δεν γεννήθηκε ακόμα, αλ λά που εγώ δοκίμασα στα επόμενα βιβλία μου και ίσως το κατάφερε με το βιβλίο μου: Όταν μιλούν οι ταπεινοί, έκδοση 2002, σε ηλικία σχεδόν 60 ετών.Αλλά ας μπούμε στο κείμενο του 1997. 27Σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν τσιφλίκια πολλά, πάρα πολλά και τα πιο πολλά τα έχει η εκκλησιά. Γι αυτό με το κύριε ελέησαν κατθυμιατούρια δεν γιατρεύεται ο πό νος των ακτημόνων αγροτών. Πολλές άλλες χιλιάδες γης, ελληνικής γης, χιλιάδες εκατοντάδες στρέμματα, τα έχει και τα εκμεταλλεύεται ο ξένος τσιφλικάς και τα παιδιά ελ λήνων αγροτών είναι φευγάτα στα ξένα δρόμια, στα ξένα πινακίδια και θρέφονται με το ματωμένο ψωμί της ξενι τιάς που βγαίνει με χίλιους κόπους. Τρώνε ματωμένο ψω μί της ξενιτιάς τη σκάλα και πίνουν θολό νερό. Ένας εί μαι και εγώ φευγάτος στα ξένα μες στήθια πληγωμένα!… Στο χωριό Κούρσοβα, (ΤΟΞΟ) και στα γύρω χωριά υπά ρχει κάποιος τσιφλικάς, που μπορεί να είναι η τούρκος, η οβριός, μα έλληνας δεν είναι γιατί το όνομά του είναι ΜΑΛΑΧ, και φυσικά στην Ελλάδα όλη είναι κι άλλοι. Σαν άνθρωπος και σαν ακτήμονας, ζητώ το μοίρασμα του της, της ελληνικής γης, ζητώ τη γη των παππούδων μας να μοιραστεί στο αίμα των πατεράδων μας, αλλιώς η τιμή των προγόνων μας, θ άναι λερωμένη…η μήπως δεν είναι γιατί οι στόχοι της επανάστασης του 1821, ακόμα δεν επι τεύχθηκαν και που δεν ήταν άλλοι από το να κάνουν κου μάντο στη γη της Ελλάδας οι Έλληνες αγρότες.Εγώ τότε 23 χρονών παιδί και είχα την σκέψη μου εις τους ακτήμονες αγρότες και ήμαν σχεδόν δέκα χρόνια με τανάστης στη Γερμανία. Ναι πίστευα ο χλιάφτας στο τρί πτυχο: πατρίδα- θρησκεία- οικογένεια και άργησα πάρα πολύ να καταλάβω ότι αυτά που πίστευα σαν Έλλην πολί της, τα έχασα όλα εξ αιτίας αυτών των χοντρών κώλων που κρατάνε στα χέρια τους τις κρατικές σφραγίδες…Τούτο το βιβλίο αφιερώνεται σε όλους τους αγρότες που χάθηκαν και χάνονται παράκαιρα από την καταπίεση του εκμεταλλευτικού συστήματος.Σε όσους αγωνίστηκαν ενάντια στην αδικία και στην πίε ση που δεχόταν σε όλη τους της ζωή από το υπάρχον πο λιτικό σύστημα της λεγόμενης δημοκρατίας και στηριζό μενη στις δήθεν δημοκρατικές διαδικασίες αλλά στην ου σία δημοκρατικές ακαθαρσίες.Διότι, λέγω ότι, τα πάντα είναι προμελετημένα και σχεδια σμένα από τα χέρια του καπιτάλ – τσιφλικά (κράτος κερα τά), σε συνεργασία με το κατεστημένο, για να χαράξουνε την στράτα της εκμετάλλευσης από την οποία περνάει με σα χωρίς να το καταλάβει η μάζα των ανθρώπων.Από πάνω γίνεται και πλύση εγκεφάλου, από τα διάφορα ενημερωτικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία διαστρεβλώνου νε την αλήθεια και παρουσιάζουν έγχρωμη την θολή και πανιασμένη πορεία του αγρότη και γενικά πολίτη.Ο αγρότης, ο οποίος ζει μια ζωή σβαρνίζοντας και χάνε ται παρά την ώρα του, σκορπίζοντας τα κόκαλά του στο χώμα πτον γέννησε, τον θρέφει, μα δεν ορίζει αυτός.Σαν η Ελλάδα ήταν ακόμα σκλαβωμένη στους τούρκους, η γη των ελλήνων είχε μοιραστεί στους κοτζαμπάσηδες, κοινώς τσιφλικάδες, ενώ οι αγρότες δούλευαν στη δούλε ψή τους για μια χαψιά ψωμί. (έτσι είναι και τώρα). Τίποτα δεν όριζαν, μα τίποτα, ακόμα και την ψυχή τους την όριζε ο τούρκος αγάς και κοτζαμπάσης τσιφλικάς και την τιμή τους, γιατί συχνά βίαζαν τις όμορφες χωριατο πούλες οι κοτζαμπάσηδες και οι μπράβοι τους και ύστερα τις πάντρευαν με πνευματικά ανάπηρους δίνοντάς τους γερή προίκα. Μόνο αυτοί δέχονταν για να πάρουν γυναίκα τους μια ατιμασμένη από τον τούρκο αφέντη και τον κοτζαμπάση, πτον προσκύναγε μια ζωή ο σκλαβωμένος ραγιάς. Να γιατί έγινε η επανάσταση των ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Να κάμουν οι σκλάβοι κουμάντο στη γη των παππούδων μας. Τίποτα άλλο και φυσικά πίστευαν ακράδαντα στο τρίπτυχο: Πατρίδα,θρη σκεία και οικογένεια. Βέβαια σήμερα όλα αυτά τα διάλυ σε η διεθνής σιωνιστική μασονία, την οποία και εγώ αγνο ούσα μέχρι το 1980. (μόλεψαν την ορθοδοξία).Σαν η Ελλάδα ξεσκλαβώθηκε από τον τούρκικο ζυγό, αυτοί οι πασιάδες δεν ήθελαν να χάσουν τα καλούδια τους γι αυτό παρέμειναν πολύ καιρό ακόμα, κι όταν άρχι σαν να φεύγουν οριστικά πλέον, έδωσαν τα τσιφλίκια εις τους φίλους τους, μπράβους και κοτζαμπάσηδες εντελώς δωρεάν, η πουλώντάς τα σε εξευτελιστική τιμή.Έτσι οι προδότες και συνεργάτες κερατάδες των τούρκων και αρβανιτάδων πήραν τη γη των ακτημόνων στα χέρια τους και οι έλληνες επαναστάτες που έχυσα το αίμα τους για τη λευτεριά, έπιασαν ξανά τα βουνά και πέθαναν κυ νηγημένοι από το μπασταρδεμένο τότε κράτος, γιατί πολ λοί τούρκο-έλληνες πλέον, οι οποίοι είχαν αλλάξει τα ονό ματά τους και από τουρκικά τα κάνανε ελληνικά, είχαν και έχουν μεγάλο πόστο στην εκάστοτε πολιτική εξουσία και στην ουσία νότια αλητεία και βόρεια σωματεμπορία. Αυτοί την κρατική σφραγίδα, θέλουν να κρατούν, την κο ρδώνουν, την σαλιώνουν και την κοπανούν και οι δύστυ χοι πολίτες, κλαίνε και πονούν.Ετούτα τα χώματα δεν τα είχαν πονέσει, δεν ήταν αγορα σμένα αλλά σκλαβωμένα, γι αυτό σαν φύγανε κοίταξαν να τα ξεφορτωθούν όσο, όσο και καμπόσο, αλλά κοιτάξανε να τα δώσουν σε μουσουλμάνους, Οθωμανούς… και οβριούς και κρυπτό-χριστιανούς, μα όχι χριστιανούς και έλληνες, εκτελώντας σχέδια άγνωστα τότε προς τον ελλη νικό λαό, αλλά και σήμερα ακόμα ο δυστυχής λαός μας, λέει τη λέξη δημοκρατία και αγαλλιάζετε η ψυχή του… Οι νέοι ιδιοκτήτες που ήταν και ομόθρησκοι, τουλάχιστο στα χαρτιά, ήταν χειρότεροι από τους αλλόθρησκους. Συνέχισαν το ίδιο βιολί εις βάρος του αγρότη και συνεχί ζουν στον ίδιο σκοπό για τον απλούστατο λόγο ότι το λε γόμενο δημοκρατικό πολίτευμα, δεν λειτούργησε ποτέ κα λά, ποτέ έστω και σχετικά συγκρίσιμο με τα υπάρχοντα πολιτικά δημοκρατικά συστήματα της Δυτικής Ευρώπης. Τούτοι οι άχαροι αγρότες και πόσα δεν πέρασαν, πόσα δε πλήρωσαν, κατόπιν στα μετά επαναστατικά χρόνια μέχρι να ελευθερωθεί ολόκληρη η Ελλάδα, και εις τους τότε Βαλκανικούς πολέμους το 1913-1923 με την Τουρκιά, το πρώτο και το δεύτερο παγκόσμιο και η κατοχή από τον τριπλό φασιστικό άξονα της Ευρώπης, Γερμανίας, Ιταλί ας και Βουλγαρίας, που ήταν οι χειρότεροι γιατί είχανε πάντα βλέψεις κατά της ελληνικότητας της Μακεδονίας μας όπου ο εκεί ελληνισμός υπέστη πάρα πολλά κακά το οποία ξέχασαν οι σημερινοί νεοέλληνες…δυστυχώς. Μετά την γερμανική κατοχή και των ακολουθούντων η Αγγλική προπαγάνδα κατόπιν σχεδίου του σιωνισμού και της διεθνής μασονίας άνοιξε η στράτα που οδήγησε στα χρόνια της ντροπής, στα χρόνια του ανταρτοπόλεμου και στον μεγάλο εμφύλιο σπαραγμό, όπου ο όχλος παρασυρό μενος εκ των προπαγανδιστών μα άγγλων, σιωνιστών, μα σόνων και κομμουνιστών σήκωσε επανάσταση κατά της τότε εξουσίας, μα στην ουσία ο όχλος έγινε όργανο τούτων, των σκοτεινών δυνάμεων που το 1917 είχαν κάνει και την ρωσική επανάσταση. (δολοφονία ορθοδοξίας). Αυτά τα χρόνια ήταν και τα χειρότερα, 1940 – 1950 και αυτά τα χρόνια γεννήθηκε ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας κι αφηγητής Αλέξης Καζιάνη.Γεννήθηκε στα σκλαβωμένα χώματα, τα οποία δεν μπο ρούν να βρουν τον πραγματικό του κύρη για να τους κου μαντάρει, αλλά στέκονται σε ξένα χέρια, ματωμένα και σκλαβωμένα και θα στέκονται η με τον ένα, η με τον άλ λο τρόπο, ακόμα και αν νομίσουν μερικοί, ότι η δημοκρα τία και η ελευθερία, συν των άλλων μασονικών παράγω γων έχουν εφαρμοσθεί στη χώρα, στο λαό και έθνος.Ο άνθρωπος θα πρέπει να είναι πάντα επαναστατημένος, αλλά να ξέρει ποιος είναι ο εχθρός και πως θα τον πολε μήσει. Το επαναστατώ στο τίποτα, έχει διπλό νόημα, δια χωρίζεται σε δυο μέρη και έχει δυο στόχους: την επανά σταση του όχλου κατά της εξουσίας και κατά των θεών. Επαναστατώ στο τίποτα.Ο όχλος δεν μπορεί να επαναστατήσει κόντρα στην εξου σία. Μόνο η δύναμη μπορεί να συντρίψει τη δύναμη. Άρα αλλάζει ο όρος ότι την επανάσταση την κάνουν οι πολλοί, προς όφελος όμως των ολίγων. Όπως συνήθως γι νότανε μέχρι τώρα.Επαναστατώ στο τίποτα.Είναι και η επανάσταση του όχλου κατά των θεών, διότι όχλος, θεοί και εξουσία, είναι ένα και το αυτό πράγμα, κά τι περιφρονητέο εκ των ικανών.Επαναστατώ στο τίποτα.Στην ουσία όμως ο τίτλος επεξηγείτε με το: Επαναστατώ στο τίποτα, άρα αναγνωρίζω αυτό που υπάρχει και στην ουσία δεν υπάρχει. Πεθαίνοντας πεθαίνεις.Προτιμότερο είναι, αποκλείω αυτό που υπάρχει καθ ην στιγμή δεν υπάρχει και να μην είμαι υποχρεωμένος να ψάχνω, να βρω και να δώσω απάντηση καθ ην στιγμή δεν υπάρχει. Αυτή είναι η φιλοσοφική έννοια.Ο λόγος ότι οι πολλοί επαναστατούν κατά των λίγων της εξουσίας και η αιτία είναι φιλοσοφικά ουτοπία και λάθος διότι οι πολλοί και οι κατώτεροι, παρασυρόμενοι δεν μπο ρούν μια εξουσία ούτε να την γκρεμίσουν, ούτε να την ελέγξουν, μα και αν την γκρεμίσουν, δεν μπορούν να την κρατήσουν. Οι λίγοι, οι ικανοί μπορούν να εξουσιάσουν τους πολλούς. Το πρόβλημα όμως είναι μεταξύ ικανών και ανικάνων να κυβερνούν οι ικανότεροι, να κατέχουν την εξουσία οι άξιοι, και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όταν σε μια χώρα δεν υπάρχουν ικανοί, παρά γίνεται ανα παραγωγή ανικάνων της εξουσίας δια των ανικάνων του όχλου και αυτό φιλοσοφικά είναι λάθος.Αλλά ας αφήσουμε τον αφηγητή να συνεχίσει την δραμα τική αφήγηση των γεγονότων, τον Αλέξη Καζιάνη.

Bewertungen

Es gibt noch keine Bewertungen

Schreibe die erste Bewertung zu “Επαναστατώ Στο Τίποτα.”